“The Caucasian Big Four in the pocket”

Zondag 27 april 2014

Dag 2 Georgië-reis → In en rond Kazbegi

Met Bertus de Lange, Frank van Duivenvoorde, Johan van ’t Bosch en Kasper Hendriks

“De Heilige Kerk Van De Drievuldigheid” - Gergeti Trinity Church

“De Heilige Kerk Van De Drievuldigheid” – Gergeti Trinity Church

Als ik vanmorgen tegen half zes door het open raam naar buiten kijk, hoor ik, terwijl ik in de verte “De Heilige Kerk Van De Drievuldigheid” zie liggen met daarachter versluierd door de mist de berg “Kazbek” of zoals de Georgërs hem noemen “Mkinvari”, de jodelende roep van de Kaukasische berghoenders. Tick, soort één van het vannacht gedroomde lijstje is binnen. Fantastisch!

“De Heilige Kerk Van De Drievuldigheid” - Gergeti Trinity Church

“De Heilige Kerk Van De Drievuldigheid” – Gergeti Trinity Church

Na een kop koffie of thee en wat koekjes lopen we vanuit het hotel de berg op, waar we een twintigtal andere vogelaars van diverse nationaliteiten treffen. Onder hen ook een aantal bekenden: Rob Bekebrede, Nico Hopman en Maarten Hotting met wie gisteren samen in het vliegtuig zaten. Leuk!

Zura Javakhishvili en Frank van Duivenvoorde

Zura Javakhishvili en Frank van Duivenvoorde

Speuren naar de Kazbegi-specialiteiten

Speuren naar de Kazbegi-specialiteiten

Helaas is door mist en regen het zicht heel wisselend, maar toch krijgen we al snel weer twee soorten van ons Kazbegi-wensen-lijstje in de kijker. Op de hooggelegen grashellingen zien we verscheidene mannetjes Kaukasisch korhoen en in de duindoorns scharrelt een aantal grote roodmussen rond.

Grote roodmus – Caucasian Great Rosefinch (Foto © Kasper Hendriks)

Grote roodmus – (Caucasian) Great Rosefinch (Foto © Kasper Hendriks)

 

Kaukasisch korhoen – Caucasian Grouse

Kaukasisch korhoen – Caucasian Grouse

Heel erg gaaf! Tel daarbij de tientallen waterpiepers, Turkse fraters, minstens drie bergtjiftjafs en een zestal beflijsters op en iedereen begrijpt dat we ondanks het slechte weer een prachtige ochtend hebben! De Kaukasische berghoenders laten zich bijna onophoudelijk horen, maar helaas krijgen we ze niet in de beeld. Dat lukt hopelijk de komende dagen nog wel.

Zicht vanuit de tuin van het hotel

Zicht vanuit de tuin van het hotel

Vogelen maakt hongerig en we krijgen trek in het ontbijt. Echter: de mist en de regen nemen steeds meer toe, waardoor de tocht naar beneden over de steile, hier en daar spekgladde helling niet geheel zonder risico is. Nico Hopman maakt zelfs zo’n harde smak dat het oculair van zijn telescoop afbreekt. 😦 Tijdens de afdaling raken we elkaar ook wat uit het oog. Samen met Bertus en een Zweed op gympen vind ik met moeite de weg terug. Uiteindelijk bereiken we gelukkig allemaal min of meer heel ons hotel, waar in de tuin en de aangrenzende percelen roodvoorhoofdkanaries, grijze gorzen, zwarte roodstaarten, waterpiepers, paapjes en ortolanen om aandacht vragen.

Ortolaan - Ortolan Bunting

Ortolaan – Ortolan Bunting

Na een voedzaam ontbijt vertrekken we naar een gebiedje met duindoorns langs de Tergi waar volgens Zura nummer vier van ons wensenlijstje overwintert: de witkruinroodstaart.

Langs de Tergi tussen de mist en de buien  door naar witkruinroodstaarten speuren

Langs de Tergi tussen de mist en de buien
door naar witkruinroodstaarten speuren

Bij het uitstappen is het direct raak: de wonderschone roodstaart laat zich voor deze soort in ongebruikelijk grote aantallen aan ons zien. Zeker vijfentwintig exemplaren tellen we!

Witkruinroodstaart - Güldenstädt's Redstart Foto © Kasper Hendriks

Witkruinroodstaart – Güldenstädt’s Redstart Foto © Kasper Hendriks

Witkruinroodstaart – Güldenstädt’s Redstart

Witkruinroodstaart – Güldenstädt’s Redstart

Ik heb zelfs even vijf mannetjes en één vrouwtje in één kijkerbeeld! Ongelooflijk!!

Witkruintapuit - Güldenstädt's Redstart

Witkruinroodstaart – Güldenstädt’s Redstart

Het is kwart voor elf in de ochtend en onze vogelreis is eigenlijk nog maar vijf uur oud en we hebben ondanks het zeer matige weer “The Caucasian Big Four” al in the pocket, wie had dat vannacht durven dromen! Al willen we het Kaukasisch berghoen natuurlijk ook nog zien, want tot op dit moment moeten we het nog doen met alleen een geluidswaarneming.

Witkruinroodstaart – Güldenstädt’s Redstart

Witkruinroodstaart – Güldenstädt’s Redstart

Na deze reeks grandioze waarnemingen rijden we langs de rivier een stuk zuidelijker waar we een mooie wandeling door ruig terrein bergop maken. Het weer is gelukkig wat opgeknapt, al valt er af en toe nog wel wat regen en waait het flink.

Grote Kaukasus

Grote Kaukasus

Vogelen in een kloof ten zuiden van Kazbegi

Vogelen in een kloof ten zuiden van Kazbegi

Vogelen in een kloof ten zuiden van Kazbegi

Vogelen in een kloof ten zuiden van Kazbegi

We ontmoeten onder andere de in dit deel van het land niet te vermijden waterpiepers, een paapje, roodborsttapuiten, tapuiten, Turkse fraters, roodvoorhoofdkanaries, scharrelaars, vier vale gieren, bergtjiftjafs en drie prachtige mannetjes rode rotslijsters.

Rode rotslijster – Rock Thrush

Rode rotslijster – Rock Thrush

Ook hier klinkt het wat aan wulpen herinnerende “gejodel” van de Kaukasische berghoenders. Zou het nu ook tot een zichtwaarneming komen?

 

Speuren naar de snowcock’s

Speuren naar de snowcock’s

Uiteindelijk is het Frank die een paartje “snowcock’s” vindt. De vogels laten zich ondanks de grote afstand prachtig zien. Net als vorig jaar toen ik in Turkije naar de Kaspische berghoenders stond te kijken, is het geweldig om het mannetje met gestrekte hals te zien roepen en het geluid pas één tot twee seconden later waar te nemen! Aan de andere kant van de kloof is er een derde berghoen dat telkens antwoordt. Heel erg tof!

Kaukasisch berghoen – Caucasian Snowcock

Kaukasisch berghoen – Caucasian Snowcock

Na deze fraaie waarneming is het Bertus die een rotskruiper ontdekt. Dit totaal aan het leven op rotswanden aangepaste fraaie vogeltje “vlindert” langs een hoge klif en krijgt al snel gezelschap van een tweede exemplaar. Niet zo zeldzaam als “The Big Four”, maar ook een soort waar we erg blij mee zijn.

Vale gier – Griffon Vulture

Vale gier – Griffon Vulture

Bij één van de kleine winkeltjes in het dorp heeft Zura wat brood, kaas, tomaten, worst en dergelijke gekocht.

Winkeltje

Kruideniertje

Terwijl we genieten van deze lekkere lunch en wat zitten bij te komen van de stevige wandeling kan ik opnieuw een nieuwe soort aan mijn “levenslijst” toevoegen: de lammergier! Deze prachtige roofvogel met zijn kenmerkende silhouet vliegt een paar rondjes rond de top van de berg en verdwijnt ons in opwinding achterlatend na een paar minuten weer uit beeld.

Eén van de vele vervallen bergdorpen

Eén van de vele vervallen bergdorpen

Na de lunch rijden we verder de berg op waar we bij een vervallen, maar nog wel gedeeltelijk bewoond dorpje naast onder meer roodvoorhoofdkanaries en ortolanen een prachtige rotskruiper te zien krijgen.

Rotskruiper - Wallcreeper

Rotskruiper – Wallcreeper

In de namiddag zijn we een paar honderd meter onder de Ivris Oegheltechili-pas getuige van een klein uurtje spectaculaire roofvogeltrek. In korte tijd zien we minstens honderd steppebuizerds, tien steppearenden, een dwergarend, minstens tien kiekendieven spec, drie bruine en tien grauwe kiekendieven (ook aantal mogelijke steppekieken), tien sperwers en één balkansperwer overtrekken.

Trektellen

Trektellen

Trektellen

Trektellen

Bovendien vliegt er ook nog een lammergier rond!

Lammergier - Lammergeier

Lammergier – Lammergeier

Leuk is ook de waarneming van een waterspreeuw , die in een snelstromend beekje zijn kostje bij elkaar scharrelt.

Waterspreeuw ssp caucasicus - Dipper ssp caucasicus

Waterspreeuw ssp caucasicus – Dipper ssp caucasicus

We zijn enigszins verrast door de waarneming van een koekoek, een vogel die we zo een-twee-drie niet op deze hoogte hadden verwacht . Maar Zura verzekert ons dat de koekoek hier vrij algemeen is en de waterpieper als waardvogel heeft.

Koekoek – Common Cuckoo

Koekoek – Common Cuckoo

Als de stroom roofvogels opeens ophoudt, proberen we het nog even bovenop de Ivris Oegheltechili-pas, maar hier zit het opeens weer potdicht van de mist.

Ivris Oegheltechili-pas

Ivris Oegheltechili-pas

Ivris Oegheltechili-pas

Ivris Oegheltechili-pas

Het is inmiddels na zevenen en het licht neemt nu ook snel af. Hoog tijd om terug naar het hotel te gaan om vervolgens tijdens het avondeten en met goed glas bier deze met “The Caucasian Big Four in the pocket” zeer geslaagde vogeldag nog eens door te nemen. Conclusie: een absolute topdag!

Ivris Oegheltechili-pas

Ivris Oegheltechili-pas

Het hotel

Het hotel

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op “The Caucasian Big Four in the pocket”

  1. Prachtig verhaal Luuk, ik ga het zo nog een keer lezen!
    Groet Erik

  2. Veronique Hendriks. zegt:

    Geweldig Luuk,
    Wat zijn we blij met je verslag inclusief foto’s. Wat prachtig!!
    Dank en groet! Werner en Veronique Hendriks.

    • luukpunt zegt:

      Dank je wel, Veronique en Werner!

      Het was een erg leuke reis en ik heb er samen met Johan, Frank, Bertus en jullie geweldige zoon Kasper enorm van genoten.

      Hartelijke groet,

      Luuk

  3. Eric Jan Alblas zegt:

    Hallo Luuk,

    Mooi verslag en erg herkenbaar. Ik was er eind mei 2004 en toen was het een stuk moeilijker om de Caucasian Big Four te zien. We moesten voor Witkruinroodstaart en Grote Roodmus helemaal naar de sneeuwgrens op circa 3400 m. klimmen, een van de zwaarste tochten voor mij ooit waar ik vooraf serieus voor getraind heb. Kazbegi heet tegenwoordig Stepantsminda, maar is bij vogelaars nog altijd onder de oude naam bekend. Wist je trouwens dat er een link is tussen Kazbegi en Texel: http://www.nu.nl/column-donderdag/2769471/lange-weg-kazbegi.html ?

    Hartelijke groeten, Eric Jan.

    • luukpunt zegt:

      Hoi Eric Jan,

      Dank voor je compliment! Ik ben blij dat wij de witkruinroodstaarten nog in hun overwinteringsgebieden aantroffen. De vogelaars die begin mei via Birding Breaks in het gebied waren, hebben ze al niet meer gevonden. Als ze eenmaal zo hoog zitten als jij beschrijft, wordt een lastig verhaal. Daar moet je inderdaad voor in training en zelfs dan heb je geen garantie dat je de vogels te zien krijgt.
      Het verhaal over de link tussen Texel en Georgië was me bekend en is ook een aantal keren onderwerp van gesprek geweest in de groep. Bedankt voor het toesturen van de link!

      Hartelijke groet,

      Luuk

  4. timfotos zegt:

    Mooi verslag en gave soorten !
    Leuk om te lezen.

  5. luukpunt zegt:

    Hoi Eric Jan,

    Dank voor je compliment! Ik ben blij dat wij de witkruinroodstaarten nog in hun overwinteringsgebieden aantroffen. De vogelaars die begin mei via Birding Breaks in het gebied waren, hebben ze al niet meer gevonden. Als ze eenmaal zo hoog zitten als jij beschrijft, wordt een lastig verhaal. Daar moet je inderdaad voor in training en zelfs dan heb je geen garantie dat je de vogels te zien krijgt.
    Het verhaal over de link tussen Texel en Georgië was me bekend en is ook een aantal keren onderwerp van gesprek geweest in de groep. Bedankt voor het toesturen van de link!

    Hartelijke groet,

    Luuk

  6. luukpunt zegt:

    Thnx, Tim!

    Hartelijke groet,

    Luuk

  7. Pingback: Rotskruiper in Limburgse groeve | VogelPunt

Laat een reactie achter op luukpunt Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s