Beijum biedt ruim tien jaar na de haakbekken opnieuw plaats aan een zeldzaamheid.

Zondag 8 februari 2015

Na de succesvolle twitch naar de grijze junco ben ik even in het archief gedoken en heb ik een oud vogeldagboekverslag opgediept, waarin ik ook over een zeldzaamheid heb geschreven die in de wijk Beijum in Groningen was neergestreken: de haakbek. En ja, ook dit was een ontdekking van Jacob Bosma! Hulde!

Zaterdag 20 november 2004 Haakbekken!

Het afgelopen weekend hebben we met het gezin bij mijn ouders in Steenwijk doorgebracht. Steenwijk ligt maar tachtig kilometer van Groningen – in Groningen zitten haakbekken – ik heb een vader die graag een eindje in de auto toert – Willem en ik zijn gek op vogels en dan is de optelsom snel gemaakt.
Dus lopen we tegen een uur of twee in de wijk Beijum-Noord te zoeken naar deze extreme dwaalgasten uit het hoge noorden van Europa en de Russische taiga. Echt zoeken hoeven we echter niet. De haakbekken melden zich door hun heerlijke, heldere klinkende geluidjes te laten horen. Tof! De vogels bevinden zich nog steeds in de groenstrook tussen de Bekemaheerd en de Kremersheerd, waar ze boven in een kale boom zitten. Van een echte “groenstrook” kun je eigenlijk niet meer spreken, want het enige wat hier in deze tijd van jaar nog groen was, was het gras en daar is na vijf dagen bezoek door honderden twitchers niets meer van over: het is één grote modderpoel geworden.
Dat we beide haakbekken, een adult mannetje en een adult vrouwtje, beeldvullend door de telescoop kunnen bekijken geeft een enorme kick! Willem is dolenthousiast en ook mijn vader, die geen vogelaar is, vindt het prachtig.
Het wordt echter nog spectaculairder. Nadat de vogels een paar keer hebben geroepen, vliegen ze naar de grond waar ze ijverig beginnen te foerageren.

Haakbek – Pine Crosbeak

Haakbek – Pine Crosbeak

Nu hebben we geen verrekijkers meer nodig, sterker nog we kunnen ze niet eens meer gebruiken!

Haakbek – Pine Crosbeak

Haakbek – Pine Crosbeak

De haakbekken zitten op enkele tientallen centimeters afstand van ons en trekken zich helemaal niets van ons aan. Onverstoorbaar verorberen ze de afgevallen lijsterbessen (“liesterkroalen”, zoals mijn vader ze noemt). Hun grote snavels zitten onder het vruchtvlees. We kunnen mooi zien hoe ze de zaadjes uit de bessen oppeuzelen. En dit alles zo dichtbij, dat als je het zou willen, je de vogels zo aan zou kunnen raken. Werkelijk fantastisch!!
Na een poosje worden we verdreven door een stevige regen-/hagelbui. Volop nagenietend van deze waarneming rijden we weer naar Steenwijk.

Ps. Later blijkt dat we veel geluk hebben gehad, want het is de laatste dag geweest dat haakbekken in Beijum zaten.

Haakbek – Pine Crosbeak

Haakbek – Pine Crosbeak

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s