Hoogarctische schoonheid in Vlissingen: Ross’ meeuw!!

Zaterdag 27 januari 2018

Mijn “pieper” staat al ruim een jaar op stil, maar de melding van een Ross’ meeuw, dé heilige graal voor elke DB’er, doet het oude-twitchers-bloed direct sneller stromen. Zeker als ook nog eens blijkt dat het om een “eerste winter” gaat, een kleed dat in de WP zelden of nooit wordt gezien. Maar ja, het is een doordeweeks dag en het is ook nog eens Open Huis op de school waar ik werk, dus geen schijn van kans dat ik nog snel naar Zeeland kan afreizen om deze door Jan Goedbloed in de binnenhaven van Vlissingen ontdekte hoogarctische schoonheid te gaan bekijken. (Verslag van de ontdekking)

De combinatie van een drukke baan en de nog korte dagen in januari zorgen ervoor dat ik niet eerder dan zaterdag naar Vlissingen kan gaan. Tegen half zeven stap ik op het rendez-vous punt bij de Mc Donalds in Bodegraven samen met Bertus de Lange, die de Ross’ meeuw gisteren heeft gedipt ☹, bij Kees de Vries in de auto. Een half uurtje later pikken we bij Rotterdam Johan van ’t Bosch op. Na een gezellige rit en een paar heerlijke, hete, sterke bakken koffie arriveren we tegen half negen bij de binnenhaven in Vlissingen, waar we uit de houding van een tiental kleumende en met de handen in zakken staande twitchers afleiden dat er helaas nog geen Ross’ meeuwtje rondvliegt……..

We scharen ons even onder het twitchersvolk voor de laatste informatie “Hij is nog niet gezien – Nee, nog niks – Komt vast nog wel” en gaan dan zelf op zoek.

 

We struinen de verschillende havens af, zwaaien naar verderop staande bekenden, maken gezellige ouwehoerpraatjes met deze en gene en besluiten na een uurtje om richting de sluizen te wandelen en ons geluk langs de Westerschelde te gaan beproeven.

Constant het water en de lucht afspeurend arriveren we bij de zeesluizen waar Johan een eerste winter kuifaalscholver ontdekt. Leuk!

Nadat we kleumend de Westerschelde en het havengebied hebben afgespeurd besluiten we de warmte van “De Punt” – what’s in a name –  op te zoeken om even een bakkie te doen.

Uitgerust en opgewarmd lopen we rond half elf de dijk af in westelijke richting, passeren het Uncle Beach Memorial, de Oranjemolen, zwaaien we bij de Kazematten even naar het standbeeld van Michiel Adriaanszoon de Ruyter (mag dat nog?) en lopen we via de Waterkeering, het Arsenaal, het museumschip Hr. Ms. Mercuur en de Keersluisbrug terug naar de eerste binnenhaven. Helaas zonder een spoor van het felbegeerde meeuwtje……..

Zonder de moed te verliezen – maar toch wel al lichtelijk bezorgd – besluiten we ons zoekgebied onder het bezielende “Rhythm Is Gonna Get You” van Gloria Estefan (muziek op aanraden van Vincent Hart), te verleggen naar de rioolzuivering en de zwaaikom bij Ritthem. Een beroemde vogelplek, want hier is ooit Nederlands eerste Forsters Stern gezien.

Terwijl we met Gloria Estefan in de oren door de – als gevolg van inmiddels behoorlijk aangehaalde wind – vervaarlijk schuddende telescopen met tranende ogen de groepen meeuwen afspeuren, ontvangen we een “piep” van Martin van der Schalk: “Ross’ Meeuw, Determinatie zeker, vrouw / onvolwassen / winterkleed, tp op oude plek.

Het tempo waarmee wij vieren weer in de auto zitten doet denken aan een goed geoliede Chinese Fire Drill. Vijf minuten later sluiten we in de binnenhaven aan bij een groep van een dertigtal vogelaars die breed glunderend door hun verrekijkers en telescopen turen. Daar rust hij op het water, het tot leven gewekte logo van de Dutch Birding Association: een werkelijk schitterende Ross’ meeuw! Man, wat een euforie!

Ondanks de betrekkelijk grote afstand en het tegenlicht is het prachtige meeuwtje goed te zien en het lukt me zelfs om een paar simpele filmpjes te maken (filmpje 1 en filmpje 2).

Na een minuut of vijf vliegt de vogel op – wat een schitterend vliegbeeld – en strijkt deze wat zuidelijker tegen de Piet Heinkade weer neer.

Hier dobbert de Ross’ meeuw geruime tijd rond, waarbij hij af en toe wat wordt opgeschrikt door een zilvermeeuw die wat te dichtbij komt. Omdat de vogel toch steeds meer richting de Piet Heinkade drijft, besluiten we daar heen te rijden.

Een goede keus, want vanaf hier is het meeuwtje met het zonnetje in de rug echt geweldig te zien! Zwemmend, poetsend, prachtig dichtbij rondvliegend, het kan niet op! Zie links naar twee filmpjes: filmpje 3 en filmpje 4.

Als we de Ross’ meeuw ruim een uur hebben kunnen bewonderen, verdwijnt deze tegen half twee ons in verwondering en bewondering achterlatend over de zeesluizen naar de Westerschelde! Nu begint de après-twitch: feliciteren, handen schudden, op schouders beuken, kletsen over eerdere twitches, informeren naar zaken buiten het vogelen, grappen maken, met twinkelende ogen nog eens de dag doornemen en napraten over deze onvergetelijke twitch! Mijn vierde Ross’ meeuw in Nederland voelt als een nieuwe soort. Een topdag!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Hoogarctische schoonheid in Vlissingen: Ross’ meeuw!!

  1. Wim van Zwieten zegt:

    Heel herkenbaar allemaal Luuk…lekker !

  2. Roos zegt:

    Lucky you. 🙂
    Groeten,
    Roos

  3. paul zegt:

    Blij dat je weer zo opgewonden bent geweest dat je de digitale pen weer hanteert! En, zwaaien naar de beeld kan al lang niet meer……. Groet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s